In Ons Midden

Het was al lang niet gemakkelijk, in Ons midden.
Na jaren van obstakels en hoop

verloren wij afgelopen zomer onze Spil.
Onze moeder, zijn vrouw, hun oma.

Het was veel te vroeg.

.

In het o'zo lange Najaar dat volgde,
hielden wij onze ogen gericht
op het Lichtpuntje dat werd verkondigd
vlak voordat zij ging. 

Sinds woensdag vult hij Ons Midden, blakende Roze.
Kleine Ilja. Zoon van mijn dappere Zus.

Met een verdrietig, maar Trots en gelukkig Hart
was ik me nooit eerder zo bewust van Nieuw Leven.
Het is voorjaar.



Première

Daar lig ik dan. In krantenbakken, op koffietafels, toiletten. Wel meer dan 100.000 bij elkaar. En nog jaren daarna in leesmappen en wachtruimtes, drukte zij me een dag voor de shoot nog ter relativering op het hart.

Het was even slikken, mijn première. Weg anonimiteit van de internethandel. Daar waar het tot nu toe ging om de producten die ik verkoop, ging het ineens om mij.
En mijn kledingmaten.

Een studiodag in sneltreinvaart, met Gees aan mijn zijde. Om ervoor te waken dat ik er nog iets van mij overeind bleef in de zalmroze Ariadnevrouw die ze voor ogen leken te hebben. Warm ontvangen, door hartelijke stylistes, hippe visagiste en sympathieke fotograaf. Het was goed zoals het was. En het was zo gepiept.

Als, dan

Toen ik maar

geen antwoord vond

op mijn vraag

ging ik naar de grote ram

Laat ik je het verhaal vertellen van Selma, het schaap...

Er was eens een schaap

dat at iedere morgen als de zon opkwam wat gras...

... leerde tot aan de middag de kinderen blaten...

... deed 's middags wat aan beweging...

... at dan weer wat gras...

... kletste 's avonds een beetje met mevrouw Meijer...

... sliep 's nachts vast en diep.

Toen haar werd gevraagd wat ze zou doen
als ze meer tijd had, zei ze...

... ik zou bij zonsopgang wat gras eten...,

... ik zou met de kinderen blaten, ... 's middags

... dan wat aan beweging doen...

... eten...

... 's avonds zou ik graag met mevrouw Meijer kletsen...

... en niet te vergeten: lekker vast en diep slapen.

 

 "En als u de loterij zou winnen?"

Dan, dan zou ik veel gras eten, ...het liefst bij zonsopgang

... veel met de kinderen blaten...

 ... dan wat aan beweging doen...

... 's middags gras eten...

... 's avonds zou ik graag met mevrouw Meijer kletsen...

Selma - Jutta Bauer - Uitgeverij Hillen 1997

In vorm

De Meest Gestelde vraag van de afgelopen weken gaat over mijn Welbevinden in mijn nieuw herwonnen Zelfstandigheid. Iedere vraag dwingt mij om even stil te staan en op deze 12e dag constateerde ik dat ik vooruit ga. Mijn hoofd loopt nog steeds over van Moet-nog's, Zou-toch's en Nu-doen's, maar tijd en ruimte doen wonderen.

Over Structuur gesproken, mijn Voornemen om in 2011 iedere dag te Bloggen is op dag 1 al gesneuveld. Mijn voornemen om minder koffie te drinken ook. Maar dat terzijde.

Cheese!

Gister waren ons huis en ons gezin gewillig subject voor een alleraardigste fotograaf en een innemende styliste. 'Doe maar gewoon alsof we er niet zijn', zeiden zij schertsend.

Dus wij deden heel gezinnig een spelletje, onze Oudste demonstreerde zijn duikbril, ik tuurde zondags peinzend uit het kamerraam en onze Jongste mocht voor deze ene keer springen op zijn bed.

 

En het was vooral heel gezellig.

Nu zijn we natuurlijk heel benieuwd óf de foto's gepubliceerd gaan worden en in welk blad. Het kan nog alle kanten op...

Iedereen Doet Het hier Zelf

Nu een rustiger periode is aangebroken
is ons hele gezin ineens in de greep van het Handwerken
Onze Jongste knoopt op de Ster armbandjes voor
iedereen in de wijde omgeving.
Oudste breit een warme wollen wintermuts
(maar het is zeer de vraag of die voor het voorjaar af is)
Man borduurt een -voorlopig- behoorlijk geheim project
En ik brei én haak me afwisselend het leplazerus.

PS maar dit weekend hebben we iets anders om handen:

we poetsen al de hele dag, want morgen komen er
een fotograaf en stylist voor een 'binnenkijker'

Nieuw

ik wens je een jaar
waarvoor superlatieven tekort schieten