Blessings

De grootste Zegen van deze week? Mijn Bed.

We doen de Buikgriep Marathon. 

Meer zegeningen zien? Kijk op het blog van Anki 

My Favorite Five #1

Dat ik van Lijstjes houd heb ik al eens onthuld en toen Ingrid een paar weken geleden begon met het opsommen van Favorieten, begon het énorm te jeuken. Zo erg dat ik haar op een Late Zondagavond - nog nét niet vanuit mijn Bed - vroeg of ik bij de Club mocht. Het verlossende antwoord kwam al vroeg de volgende ochtend: ik mocht toetreden, als Enig & Erelid!
En zo komt het dat je vanaf nu iedere woensdag een willekeurig lijstje met Vijf Favorieten bij ons aantreft. Heb je zin om mee te doen? Ga je gang! Leuk als je het ons even laat weten (maar weet wel: statuten zijn er niet)

Van alle Favorieten op een Rijtje zijn mijn allerfavorietst de Kringloopvondsten. Dus daar trap ik mee af. Het bleek echter al snel een illusie dat ik mijn hele verzameling kon reduceren tot Vijf Favorieten, dus ik rubriceer meteen maar even: Mijn Vijf Favoriete Keuken-Kringloopvondsten. (ta-dáá)

 

Het Wannée, mijn moeders Kookbijbel.

Ze verdedigde haar eigen exemplaar met hand en tand.

Na lang zoeken vond ik het bij de kringloop

en ik gebruik het heel regelmatig





Sommige aankopen worden onbedoelde Verzamelingen.
Ik heb dan zó in mijn hoofd dat ik dat ooit nog wil. Dat slijt niet.
Dus iedere keer als ik het aantref, neem ik het mee.
Ook al heb ik er al heel veel.
De eieren waren vroeg veel kleiner, zie je?

Opale koppen, ooit te sparen bij Royco Soep.

Ook zo'n verzameling. Voor 't geval er ooit één stuk valt.

(zo kan ik vaak heel veel goede, gegronde Redenen bedenken

om iets tóch weer te kopen)

Een allerschattigst Broodplankje.

Ik word er iedere ochtend weer vrolijk van.

Het Broodblik.

Vol deuken en krassen die me vanaf de eerste aanblik bevielen.

De kleur is Perfect blauw-groenig.

Er past ook nog eens heel veel in.

en dat een Kringloopvondst ook Praktische waarde heeft,

is best uitzonderlijk.

Blessings

Tot een jaar of tien geleden verkeerde ik in de stellige overtuiging dat Kinderen niks voor mij waren. Ik was altijd té onhandig of té druk met de jongelingen van een ander en wist door het werk dat ik al jaren deed, hoe ingewikkeld het Ouderschap is.

Maar als vroeg op zondagochtend mijn jongste Zoon fluisterend aan de bedrand staat met dit Portret - kadootje voor boven mijn bed - ben ik zó Blij dat ik toch ergens van mening ben veranderd. En ik tel mijn Zegeningen met mijn grappige, zachte, flexibele, mooie Zonen. 

Meer Zegeningen zien: kijk op het blog van Anki 

Geruild

Het had niet veel nodig of ik had het door: Ruilen is fan-tas-ties! In de afgelopen tijd ruilde ik tegen boeken en PomPoms met Stofenzo mooie appeltjesstof, met Lillelykke de kopjes van ISAK en onlangs met Stoer in Style een paar mooie prenten voor aan de muur. Allemaal mooi, maar geruild nog zoveel mooier!

Dat smaakt naar meer. Dus. Even broeden op een plan. Wordt vervolgd.

Licht

Een bijzonder grauwe dag vandaag. Terwijl ik eigenlijk met de administratie bezig moest, verzamelde ik Glanzende Gele voorwerpen voor wat extra Licht. Voor iedereen die dat wel kan gebruiken. 

* edit: bij gebrek aan Licht laat de foto te wensen over, maar daar kun je vast doorheen kijken.

Perfect!

Het tellen van mijn Zegeningen is voor mij momenteel hét Mantra.
Dus ik ga nog even verder.
Een paar dagen na mijn Grote Zoon verjaar ik zelf. Ieder jaar vieren we in duo. En zo werd ook ik dus afgelopen zaterdag énorm gezellig in de watten gelegd door familie en vrienden. Met een daguitje naar keuze met mijn lieve vriendin Gees, verpakt in een mooie envelop, een etentje in het fijne gezelschap van Joyce, een prachtige, dikke encyclopedie voor de broodnodige inspiratie, veel hyacinten, een mooi snoepverpakking én een gevulde spaarpot om de rest van dit 36e jaar fijn te spenderen aan kadootjes voor mezelf.
Stuk voor stuk Perfect Passende kado's. En dat is een Geschenk op zich.

Count Your Blessings

Precies 9 jaar geleden nam hij zijn eerste bad. Mijn Grote Zoon Kores. 

Hij lag in stuit en kwam met de keizersnede, 

bijna twee weken later dan gepland. 

Geen aangeboren gewoonte, zo blijkt: hij is al jaren zeer Vlot en Meegaand. 

Groeide van 57 naar 148 centimeter, ook in mijn Hart

en verdiende na deze eerst poging al vijf zwemdiploma's. 

Meer zegeningen zien? Vind ze via Anki. 

Goed van Toen

In de laatste dagen van het oude jaar maakte ik dit nieuwe logo voor Goed van Toen. Een leuke, nieuwe webwinkel met nieuwe kleding 'in een jasje van toen' van twee enthousiaste Moeders. Hun site wordt binnenkort vernieuwd, maar de bijbehorende nieuwe header prijkt ook alvast boven de huidige winkel.

De Balans

Terwijl ik de afgelopen dagen op een krukje in het Magazijn de winkelvoorraad telde, dreven mijn gedachten lichtelijk melancholiek af naar het afgelopen jaar. Een zeer succesvol jaar op Zakelijk vlak - daar kijk ik in alle opzichten heel Tevreden op terug. Op Persoonlijk vlak was het een jaar met de nodige hordes.

Vol goede moed stapte ik 2011 binnen. Eindelijk was de Tijd en de Ruimte aan mij. Mijn gezin en ik hadden roerige Jaren achter de rug en door het vele Harde Werken was ik over iedere Gebeurtenis heen gebuiteld. Was opgestaan en doorgegaan. Hoe treffend de opmerking 'Volhouden kost uiteindelijk heel veel' - die een vriendin eind 2010 maakte - eigenlijk was, is pas de laatste maanden in de volle breedte tot mij doorgedrongen. Het was nog geen februari en ik lag alweer spartelend in dezelfde valkuil. De mij zo welbekende Doorgaan en HardWerken speelden zonder enig overleg De Remedie voor Alles. Er moest brood op de plank! Dat zitten, nadenken en Zijn kwam later wel.

Maar ik wankelde. Steeds meer. Ik kan niet de Moeder, niet de Zus en de Dochter zijn die ik graag zou willen zijn. Niet de Vriendin die mijn vrienden verdienen. Voor zitten ben ik te onrustig, het is hollen of omvallen en voor eten heb ik geen tijd. Ik wil veel meer dan de Tijd toelaat. Ik tel mijn Zegeningen, maar voel nog vaker dat ik tekort schiet. Maak beloftes die ik niet na kan komen. Ben zo naarstig op zoek naar Creatieve Ruimte, maar begeef me op een vierkante meter met de Boekhouding, de Inkoop, de Inpaktafel en de voor mij zo belangrijke Klantvriendelijkheid. Ik geniet dagelijks van mijn Zelfstandigheid, doe mijn werk overvol Enthousiasme, maar met steeds minder Energie.

Mijn eeuwige motto 'Zelf doen' biedt geen soelaas meer en daarom besteedde ik werk uit, riep Inpakhulp in en zocht een boekhouder. Het is nog wat onwenning, loslaten is niet mijn sterkste kant, maar ik voel dat er Ruimte ontstaat. Genoeg om 2012 met Vertrouwen tegemoet te zien en genoeg om te geloven dat ik ergens dit jaar Balans zal vinden. Over De Zaak hoef ik me gelukkig geen zorgen te maken!